hometown
yazacak hicbir yerim kalmadiginda geldigim bir yer oldu burasi. gormeyecegi tek yer burasi. unutamayacagim son yer burasi.
ne desem, ne soylesem yetmiyor. oyle ki turkce yaziyorum, bu bile buyuk bir olay benim icin. cunku umrumda degil, benden baskasi okumayacak. ama bir gun dunya uzerinde biri cok sevdigi birini cilekli pastasi yaparsa ve “acaba bu domain alinmis mi?” derse bunlari okuyacak.
o kisiye: bunlari okuyorsan geri don. bu yolun sonu son degil, yol degil. inan ki bok gibi bir yere cikiyor. isyan ediyorsun, cozum yok. aciklayamiyorsun, cozum yok. bak, hicbir cozumu yok; geri don.
o pasta senin degil. hic olmadi.